மூன்று குரங்குகள்

தீமையைப் பார்க்காதே… பேசாதே… கேட்காதே…”
மூன்று குரங்குகள்…
சிறு சிலையாய் அமர்ந்திருந்தாலும்,
அவை சொல்லும் செய்தியோ
ஒரு நாட்டையே மாற்றிய சிந்தனை!
“தீமையைப் பார்க்காதே” என்றது ஒன்று,
கண்களை மூடியதல்ல…
தீமையைப் பார்த்தும்
அதைத் தடுக்காமல் வேடிக்கை பார்க்காதே என்றது!
“தீமையைப் பேசாதே” என்றது இரண்டாவது,
வாயை மூடியதல்ல…
உன் வார்த்தைகள் ஒருவரின்
இதயத்தை காயப்படுத்தாதபடி பேசு என்றது!
“தீமையைக் கேட்காதே” என்றது மூன்றாவது,
காதுகளை மூடியதல்ல…
பொய்யையும், வெறுப்பையும்,
தீய எண்ணங்களையும் மனதில் விதைக்காதே என்றது!
காலம் மாறிவிட்டது…
கைகளில் அலைபேசி வந்துவிட்டது…
உலகம் உள்ளங்கையில் வந்துவிட்டது…
ஆனால்,
தீமையைப் பார்த்தும் பகிர்கிறோம்,
தீய வார்த்தைகளைப் பேசியும் சிரிக்கிறோம்,
பொய்யான செய்திகளைக் கேட்டும் நம்புகிறோம்…
அதனால் இன்று
அந்த மூன்று குரங்குகளும்
நம்மைப் பார்த்துக் கேட்கின்றன—
“எங்களை சிலையாக மட்டும் வைத்தாயே…
எங்கள் சிந்தனையை எங்கே வைத்தாய்?”
கண்களை மூடுவது மட்டும்
நல்ல மனிதனாக்காது…
தீமையைத் தடுக்கத் திறக்கும்
கண்களே உண்மையான கண்கள்!
வாயை மூடுவது மட்டும்
அமைதியாகாது…
உண்மைக்காகத் திறக்கும்
வாயே உண்மையான குரல்!
காதுகளை மூடுவது மட்டும்
தூய்மையல்ல…
நல்லதைத் தேர்ந்தெடுத்து கேட்கும்
மனமே உண்மையான தூய்மை!
காந்தியின் கையில் இருந்த
அந்த மூன்று குரங்குகள்,
இன்று நம் கைகளில்
மூன்று கேள்விகளாக மாறட்டும்—
“நான் காண்பது நன்மையா?”
“நான் பேசுவது உண்மையா?”
“நான் கேட்பது தூய்மையா?”
இந்த மூன்று கேள்விகளுக்கும்
நம் மனம் “ஆம்” என்று சொல்லும் நாளில்,
காந்தியின் கனவு
ஒரு கனவாக இருக்காது…
ஒவ்வொரு மனிதனின் செயலாகும்!
மூன்று குரங்குகள்…
மூன்று சிலைகள் அல்ல…
மூன்று வாழ்க்கைப் பாதைகள்!
தீமையைத் தவிர்ப்போம்,
நன்மையைப் பரப்புவோம்,
காந்தியின் சிந்தனையை
நம் வாழ்வில் விதைப்போம்!
“மூன்று குரங்குகளைப் பார்ப்பது எளிது…
அவை சொன்ன மூன்று நெறிகளின்படி வாழ்வதே
உண்மையான காந்தி ஜெயந்தி!”