அம்மா
அவள்…அம்மா !
என் முதல் அழுகைக்கு
தாலாட்டாய் வந்தவள்…
என் முதல் அடிக்கு
துணையாய் நின்றவள்…
நான் விழுந்தபோது
என்னைத் தூக்கிய கரங்கள்,
இன்று சுருக்கங்களோடு இருக்கின்றன…
ஆனால்,
அந்தக் கரங்களின் அன்பில்
ஒரு சுருக்கமும் இல்லை!
என் பசியை அறிந்தவள்,
நான் சொல்லாமலே…
என் வலியை உணர்ந்தவள்,
நான் அழாமலே…
என் கனவுகளுக்காக
தன் கனவுகளைத் தொலைத்தவள்…
என் சிரிப்புக்காக
தன் கண்ணீரை மறைத்தவள்…
உலகம் என்னை
வெற்றியாளன் என்று சொல்லலாம்…
ஆனால்,
என்னை வெற்றியாளனாக்கியவள்
ஒருத்தி மட்டுமே…
அவள்… என் அம்மா!
கடவுளை நான்
கண்ணால் பார்த்ததில்லை…
ஆனால்,
ஒவ்வொரு நாளும்
என் அருகில் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறேன்…
அம்மா என்ற உருவத்தில்! ❤️
அவள் இருக்கும் வீடு
வீடு மட்டுமல்ல…
என் உலகம்!
அவள் இல்லாத வாழ்க்கை
வாழ்க்கை மட்டுமல்ல…
வெறும் நாட்கள்!
அதனால்…
ஆயிரம் பிறவிகள் வேண்டாம் எனக்கு…
ஒவ்வொரு பிறவியிலும்
அவளின் மகளாக மட்டும்
பிறக்க வேண்டும்! ❤️
💬 கருத்துகள் (0)