மூன்று குரங்குகள்

கல்லாகச் செதுக்கப்பட்ட
மூன்று குரங்குகள்
அன்று சொன்ன கதைகள் வேறு!
இன்று நாம் வாழும்
டிஜிட்டல் உலகின்
விசித்திரக் குரங்குகள் வேறு!
முதல் குரங்கு
கண்களை மூடிக்கொண்டது…
சுற்றி நடக்கும் அநீதிகளைக்
கண்டும் காணாமல்
தன் சுயநல அமைதிக்காக!
இரண்டாம் குரங்கு
செவிகளை மூடிக்கொண்டது…
துயரப்படும் மனிதனின்
அலறல் சத்தம் தன்
நிம்மதியைக் குலைக்கக் கூடாதென்று!
மூன்றாம் குரங்கு
வாயை மூடிக்கொண்டது…
உண்மையைச் சொன்னால்
உரிமைகள் பறிக்கப்படும் என்ற
அச்சத்தின் காரணமாக!
அன்று…
தீமையைத் தவிர்க்க மூடிய உறுப்புகள்,
இன்று…
பொறுப்புகளைத் தட்டிக்கழிக்க
மூடப்பட்டு நிற்கின்றன!
சிலை போல மூடி வைப்பதா?
இல்லை…
கண் திறந்து உண்மை காண்பதும்,
செவி கொடுத்துத் துயர் கேட்பதும்,
வாய் திறந்து நீதி கேட்பதுமே
நிஜமான மனிதத்தின் அடையாளம்!