சுட்டுவிரல்

சுட்டுவிரல்
​திகைத்து நின்ற மழலைக் காலடியில்
அகர முதலியை அறிமுகம் செய்த
அன்பின் தூரிகை அந்த ஆசிரியரின் விரல்!
​கரும்பலகையின் பரப்பில்
வெண்சுண்ணக் கட்டி கொண்டு
வாழ்வின் அரிச்சுவடியைத் தீட்டிய
வழிகாட்டிச் சித்திரம் அந்தச் சுட்டுவிரல்!
​தவறுகள் பல செய்யும் பருவத்தில்
தண்டித்து ஒடுக்காமல், அரவணைத்து
நேர் வழி காட்டிய அந்தச் சுட்டுவிரல்
நம் இருள் நீக்கிய விடியலின் கதிரவன்!
​புத்தகங்களின் மடியைத் திறந்து
புதியதோர் பிரபஞ்சத்தைக் காட்டி,
“நீயும் சரித்திரம் படைக்கலாம்” என்று
நம்பிக்கையின் உச்சி தொட்ட விரல்!
​அச்சம் விலக்கி, ஆர்வம் ஊட்டி,
எழுத்துக்களின் தோளில் நம்மை ஏற்றி,
உலகை எட்டிப் பார்க்கச் செய்த
உன்னதச் சிற்பி அந்த ஆசிரியரின் கரங்கள்!
​விழுந்த போதெல்லாம் தோள் தட்டி,
“எழுந்து வா!” என்று விழிமூடித் திறக்கும் முன்
நம்மை உயர்த்திய அந்தத் தூய விரல்
நம் மூச்சுள்ளவரை மறக்க முடியாத பொக்கிஷம்!
​சுயமரியாதையின் வேர்களை ஊன்றி,
சொந்தக் காலில் நிற்கப் பழக்கி,
இன்று நாம் கம்பீரமாய் நிமிர்ந்து நிற்க
அடித்தளமாய் அமைந்த வெற்றிச் சின்னம்!
​அறிவு ஊற்றுச் சுரக்கும் அந்த விரல்
தொட்டுச் செல்லும் ஒளியின் பாதையே
நம் வாழ்வின் என்றும் அழியாத
வெற்றிச் சரித்திரத்தின் தொடக்கம்!