உள்ளடக்கத்திற்குச் செல்
எழுது
← முகப்பிற்குத் திரும்பு

தத்துப் பிள்ளை!

குடும்பத்தில் தனித்திருந்தேன்!
வாழ்க்கையில் தனித்திருந்தேன்!
சமுதாயத்தில் தனித்திருந்தேன்!
“மலடி” என்ற ஒற்றைச் சொல்லால்
எத்தனை வலிகளைச் சுமந்தேனே!
ஆசிரமத்தில் தனித்திருந்த நீ,
என்னை “அம்மா” என்று அழைத்த நொடியே,
என் வாழ்வே மாறியதடா,
என் தத்துப் பிள்ளையே!
உன்னாலே முழுமையானேன்!
என் கண்ணில் முதன்முறையாக
ஆனந்தக் கண்ணீரைக் கண்டேனே!

👁 12 வாசிப்பு ☰ 12 வரிகள் ⏱ 1 நிமிட வாசிப்பு
வாட்ஸ்அப்பில் பகிர் பேஸ்புக்கில் பகிர்

நிலைப் படம் தயார்!

உங்கள் கவிதை அழகிய பின்னணியுடன் படமாக மாற்றப்பட்டது. வாட்ஸ்அப் நிலை, இன்ஸ்டாகிராம் ஸ்டோரிக்குப் பகிரலாம்.

NANDHINI DEVI அவர்களின் மேலும் கவிதைகள்

💬 கருத்துகள் (0)

உங்கள் கருத்தை எழுதுங்கள்

கருத்துகள் நிர்வாகி ஒப்புதலுக்குப் பிறகு காட்டப்படும்.